Co nowego w muzeum?

„Pocztówka z tropików. Pozdrowienia z wnętrza snu.”

„Pocztówka z tropików. Pozdrowienia z wnętrza snu.”

„Pocztówka z tropików. Pozdrowienia z wnętrza snu.”

Maciek Cholewa.

18.12.2020 (piątek)

godz. 18.00

spotkanie online na platformie zoom, zapisy: zradwanska@muzeumtatrzanskie.pl

 

Władysław Hasior miał w swojej kolekcji ponad 20 tysięcy fotograficznych slajdów. Posegregowane przeźrocza składały się na cykle, w tym te najbardziej znane: sztukę plebejską, malowane domy, czy  poezję przydrożną. Notatniki fotograficzne obejmują okres od lat 60’ aż do czasów po transformacji – większość z nich została wykonana przez artystę, część to reprodukcje i efekt uprawiania tzw. antropologii fotelowej. Slajdy Hasior pokazywał w formie kina: pokazów wraz z towarzyszącym im wykładem, które organizował zarówno w zaciszu własnej pracowni, instytucjach kultury jak i peryferyjnych ośrodkach i świetlicach.

Pozdrowienia z małego miasta to instagramowy profil prowadzony przez Maćka Cholewę, którego podobnie jak Hasiora bardziej niż centrum interesują peryferia, sztuka nieprofesjonalna i powiatowa, ta sama o której zakopiański rzeźbiarz pisał, że przypomina mu ona dzikie kwiaty w naturalnym środowisku, kamienne mozaiki i dziwne kapliczki, rzeźby z przydomowych ogródków i artefakty wrzucone w przestrzeń publiczną będące kuriozalnym sprzężeniem ludowości z kapitalistyczną modernizacją i ekspansywną kulturą masową.

Oba fotograficzne zbiory oscylują wokół kulturowego kanibalizmu i etnograficznych fascynacji, które wiążą je z samofolkloryzacją, efektem cargo, duchologią i typowo polskim hawaikum. Oba konstruowane są też nie tyle w kontekście plebejskiego mitu, co wewnątrz tego fantazmatu, gdzie postacie badanego i badającego splatają i zrastają się z egzotycznym i egotycznym pejzażem. Opowieści o małym mieście, ale też snu o potędze. Snu, w których jak chciał Hasior piękno łączy się ze słodyczą, a marzenia i tęsknoty materializują pod postacią nowych światów. I snu, który jak chce Leder od początku do końca jest prześniony. W kontekście spotkania interesować nas będzie nie tylko figura kulturowego etnografa, który z czułością bawi się pocztówkami z podróży, ale też performowanie samej tylko maski – roli reprodukującej esencjonalną inność. Stendhalowska gorączka i głód, który jak w niestrawnym sosie miesza się z przeświadczeniem, że wszystko to, jest tylko dobrze opakowanym szachrajstwem. Etnograf, jak w sztuce Levi-Straussa, dokonując heroicznego wyboru zwrócenia się przeciwko cywilizacji, jednocześnie odkrywa, że w tym samym momencie do niej powrócił.

 

Kino poprowadzą Maciek Cholewa i Ania Batko

 

Wydarzenie jest częścią projektu „Tropikalne uroki. Witkacy i Zakopane” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

 

Wpisz szukane wyrażenie