Projekty

ZBIORY MUZEUM TATRZAŃSKIEGO

Muzeum Tatrzańskie zrealizowało projekt „Cyfrowe przetworzenie i udostępnienie zbiorów 2D w Muzeum Tatrzańskim” dofinansowany z Funduszy Europejskich.

Celem projektu jest zwiększenie poziomu wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych w procesie udostępniania regionalnych zasobów kultury i dziedzictwa regionalnego poprzez powstanie infrastruktury umożliwiającej dostęp do cyfrowych kopii obiektów posiadanych przez muzeum.

Dofinansowanie projektu z UE: 348 951,00 zł

W ramach projektu zdigitalizowano, przygotowano opisy i udostępniono następujące obiekty:

Slajdy i negatywy:

  • 750 szklanych negatywów autorstwa Józefa Oppenheima
  • 145 szklanych negatywów autorstwa  Borysa Wigilewa
  • 200 negatywów autorstwa Henryka Poddębskiego
  • 580 negatywów autorstwa Tadeusza Malickiego
  • 292 negatywy autorstwa Teofila Studnickiego
  • 54 negatywy autorstwa Jana Małachowskiego

Albumy:

  • Awit Szubert, album heliograwiurowy „Tatry – 2 albumy”
  • Karol Divald, album heliograwiurowy  „A Magas Tatra”
  • Stanisław Bizański, album heliograwiurowy „Tatry”

Książki

najstarsze przewodniki tatrzańskie autorstwa Marii Steczkowskiej, Eugeniusza Janoty, Walerego Eljasza Radzikowskiego, starodruk Townson Robert, Travels in Hungary (1797 r.) – łącznie 10 sztuk

Mapy:

„Plan rozbudowy miasta Zakopanego”- proj. Karol Stryjeński, 1924 r, „Mapa Zakopanego” z 1907 r., uzupełniona w r.  1918 – łącznie 2 sztuki

Archiwalia:

8 zespołów

  • Zdobnictwo i budownictwo ludowe na Spiżu (Szkice z wycieczki w 1909 r.) – Stokłosa Józef;
  • Księga protokołów Komitetu Obrony Podhala, Spisza, Orawy i okręgu Czadeckiego w Zakopanem;
  • Wspomnienia z podróży po Tatrach – Stęczyński Bogusz Zygmunt;
  • Ochrona przyrody Tatr [zespół materiałów zawierający korespondencję różnych instytucji, protokoły posiedzeń, raporty, artykuły, m.in. dot. utworzenia Tatrzańskiego Parku Narodowego] 1930-1938;
  • Chałubiński Tytus, Album z kolorowymi rysunkami mchów;
  • Opis szczegółowy granicy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Czesko-Słowacką (…) na odcinku Tatr Wysokich i Bielskich oraz okolic Jaworzyny;
  • Księga pamiątkowa schroniska w Roztoce z lat 1932-1942;
  • Elementy struktury przestrzennej polskiego i słowackiego Podtatrza – Żychoń Stefan.

Opis dodatkowych kolekcji ze zbiorów Muzeum Tatrzańskiego upublicznionych w ramach projektu:

  • 20 tysięcy slajdów autorstwa Władysława Hasiora
  • Kolekcja prac Stanisława Ignacego Witkiewicza ,,Witkacego”
  • Kolekcja kobierców wschodnich – zbiór kobierców i tkanin wschodnich z kolekcji Włodzimierza i Jerzego Kulczyckich.
  • ,,Sztuki piękne pod Tatrami” – zbiór prac artystów tworzących zakopiańską kolonię artystyczną, bądź szukających pod Tatrami inspiracji dla swej twórczości, stanowiący trzon muzealnych zasobów sztuki.
  • Zespół prac Wojciecha Brzegi (1872-1941), który był jednym z pierwszych (obok Jana Gąsienicy Szostaka i Stanisława Gąsienicy Sobczaka) wykształconych górali – artystów.
 

 

PROJEKT “ARCHIWUM TATR I PODHALA”

 

Muzeum Tatrzańskie we współpracy z Tatrzańskim Parkiem Narodowym od 18/06/2019 do 31/12/2019 realizuje projekt pn. „Archiwum Tatr i Podhala”.

Celem projektu jest archiwizacja, opracowanie i udostępnienie wybranych tytułów prasy zakopiańskiej oraz fotografii. Efektem projektu będzie umieszczenie na portalu Muzeum Tatrzańskiego i stronie internetowej Tatrzańskiego Parku Narodowego odwzorowań cyfrowych w formacie PDF prasy zakopiańskiej: „Zakopiańska Lista Gości” (1888-1903), „Echo Tatrzańskie” (1918-1919), „Głos Zakopiański” (1923-1926), „Przegląd Zakopiański” (1899-1904) oraz 900 fotografii autorstwa Władysława Wernera i 200 fotografii autorstwa Henryka Witolda Paryskiego wraz z metadanymi opisowymi.

Władysław Werner (1922-1982) – fotoreporter, fotografik. Po wojnie w Warszawie pracował jako fotoreporter w Centralnej Agencji Fotograficznej. W 1951 roku osiadł w Zakopanem. Jego fotoreportaże z Tatr i Podtatrza pojawiały się w licznych czasopismach, a fotografie z tego regionu w wielu książkach i albumach. Stał się jednym z czołowych fotografików zakopiańskich, uczestniczył w wystawach zbiorowych i był autorem wielu wystaw własnych w kraju i zagranicą.

Witold Henryk Paryski (1909-2000) – bibliograf, taternik, przewodnik tatrzański, ratownik TOPR, alpinista; autor szeregu opracowań z szeroko pojętej tematyki górskiej. Zdjęcia z kolekcji to unikatowy zbiór fotografii tatrzańskich oraz zdjęcia dokumentujące polskie wyprawy w góry Europy i Ameryki Południowej. Część z nich została wykonana w latach dwudziestych i trzydziestych XX w., część w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Witold Henryk Paryski wykonywał zdjęcia w trakcie wypraw wspinaczkowych. Są to zdjęcia topograficzne a także uwieczniające taterników polskich okresu międzywojennego.

 

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.