BRONISŁAWA GIŻYCKA / ETNOGRAFIA. PODHALE, ORAWA, SPISZ

Bronisława Giżycka / Etnografia. Podhale, Orawa, Spisz

Bronisława Giżycka przyjeżdżała do Zakopanego z mężem i dziećmi pod koniec XIX wieku na czasowe pobyty, a od 1912 roku zamieszkała tu na stałe. Była miłośniczką kultury góralskiej, kolekcjonerką, prowadziła etnograficzne badania terenowe po południowej i północnej stronie Tatr, działała w Sekcji Ludoznawczej Towarzystwa Tatrzańskiego, którą Bronisław Piłsudski powołał w 1911 roku. Systematyczna praca na Podhalu, Orawie i Spiszu sprawiła, że zebrała ponad 320 egzemplarzy przedmiotów różnego rodzaju: obrazy na szkle, pojedyncze okazy ceramiczne takie jak dzbanek, talerz, kropielniczka i inne, metalowe: krzyże, zamki do drzwi, guziki, klamry, ostrogi, obrożę dla psa, haki, kozik oraz drewniane: łyżniki, beczułki, formy na ser, a nawet klatkę na matkę pszczelą. Część z nich sprzedała, inne podarowała do zbiorów muzealnych. Sporządziła notatki etnograficzne na temat obrzędowości dorocznej, rodzinnej, medycyny i wierzeń ludowych oraz przesądów. Jej dokonania są mało znane i długo pozostawały w cieniu dokonań Bronisława Piłsudskiego. Tymczasem, gdy on przez blisko dwa lata poszerzał wiedzę za granicą w zakresie etnografii i muzealnictwa to ona skrupulatnie realizowała statutowe założenia sekcji. Doskonale zorientowana w regionie zainteresowała Piłsudskiego stylową zabudową wsi Piekielnik na Orawie. Wspólnie odbyli wyjazd do Podwilka i Jabłonki, by poznać Eugeniusza Sterculę, miejscowego fotografa amatora, który posiadał liczne zdjęcia dokumentujące lokalną kulturę z przełomu XIX i XX wieku.

Koncepcja i przygotowanie merytoryczne wystawy: dr Magdalena Kwiecińska

Wystawę można było oglądać od 1 sierpnia do 30 września 2026 r. na placu przed Gmachem Głównym Muzeum Tatrzańskiego, ul. Krupówki 10.