Galeria Sztuki w willi Oksza

Cennik:

bilet normalny 17,00 zł
bilet ulgowy 10,00 zł
oprowadzanie: 40,00 zł
karta dużej rodziny : 5,00 zł
max. 2 dorosłych + max. 4 dzieci: 35 zł
grupowy dla grup od 15 osób + 1 osoba dorosła gratis: 8,00 zł
audioprzewodnik: 5,00 zł

wstęp wolny w każdy wtorek

Godziny otwarcia:

wtorek – sobota 10:00-18:00
niedziela 9:00-17.00

Przerwa techniczna:
od środy do soboty w godzinach od 13:30 do 14:15
w niedzielę od godziny 12:00 do 12:45

Adres:

Hr. Władysława Zamoyskiego 25,
34-500 Zakopane

Telefon: +48 692 029 817

Wystawy:

Historia Okszy wpisana jest w dzieje stylu zakopiańskiego. Willa jest trzecim dziełem Stanisława Witkiewicza, twórcy stylu zakopiańskiego. Jej projekt powstał w latach 1894–1895 dla Bronisławy i Wincentego Korwin-Kossakowskich, o czym świadczy korespondencja Stanisława Witkiewicza z fundatorami. Budynek wznosili góralscy cieśle pod kierunkiem Wojciecha Roja i Jana Obrochty w latach 1895–1896. Podstawą rozpoczęcia prac były plany przygotowane na podstawie szkiców Witkiewicza. Budowę rozpoczęto na wiosnę 1895 r., a zakończono w czerwcu 1896 r. Wykonanie mebli zlecił Kossakowski Kazimierzowi Sieczce.

Po latach, w drugim zeszycie Stylu zakopiańskiego Stanisław Witkiewicz pisząc o kolejnych stylowych willach, twierdził:
Następny dom, Oksza, należący pierwotnie do Kossakowskich, potem do Kęszyckich, był zbudowany na planie również z góry danym. Symetryczny prawie rozkład prowadził do symetrycznego zewnętrznego kształtu. W Okszy znajdują się pyszne, wielkie drzwi wchodowe, których efekt zdobniczy zginął przez oszklenie ganku, stojącego na łuku kamiennym, ganku, do którego wejście stanowią boczne, kręcone schody z piaskowca. Oksza jest najmniej skomplikowanym z nowych zakopiańskich domów. Zużyte w niej były te motywy zdobnicze i konstrukcyjne, które już były wypróbowane w uprzednio postawionych domach, z dodaniem krytych obejść dokoła wschodniej ściany i połączenia galerią z piętrową oficyną stojącą w podwórzu. [S. Witkiewicz: Styl zakopiański. Z. 2: Ciesielstwo. Lwów 1911, s. 11].

W roku 1899 willę zakupił Marcin hr. Kęszycki i zmienił jej nazwę na „Oksza”. Willa była prezentem na srebrne wesele hrabiego i jego żony Heleny. Na jednym z sosrębów (pokój na parterze po północnej stronie salonu) wykonano okolicznościową inskrypcję:
R. P. 1899 d. 7 Lutego odbyło się srebrne wesele Marcina i Heleny z Reyów Kęszyckich.

Niespełna rok po tym wydarzeniu Marcin Kęszycki zmarł, a wdowa po nim mieszkała w Okszy prawdopodobnie do wybuchu I wojny światowej. W 1920 roku willę zakupiło Towarzystwo „Odrodzenie”, założone przez Klarę Jelską, które po przebudowie urządziło tu „Dom Zdrowia dla Uczącej się Młodzieży”. W okresie II wojny światowej do Okszy przeniesiono — wyrzuconą z Kuźnic — Szkołę Gospodarstwa Domowego, która funkcjonowała tu do 1945 roku pod nazwą Szkoła Gospodarcza. Po II wojnie światowej w budynku mieściło się prewentorium dla dzieci i młodzieży. W 1965 r. obiekt został przejęty przez krakowskie władze wojewódzkie, które adaptowały go na dom wypoczynkowy. W 2006 roku, z inicjatywy ówczesnego marszałka województwa małopolskiego Janusza Sepioła, obiekt został przejęty przez Muzeum Tatrzańskie z przeznaczeniem na cele ekspozycyjne. Remont konserwatorski z adaptacją na Galerię Sztuki XX wieku, dofinansowany w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, przeprowadzono w latach 2008–2010.

W pierwszej połowie 2011 roku w Galerii urządzono pierwszą wystawę zatytułowaną Zakopane – pępek świata. Sztuka pod Giewontem w latach 1880-1939, która została otwarta 15 maja tegoż roku. Scenariusz przygotowała Teresa Jabłońska, a wystawę zaaranżował Marcin Rząsa.

Zbigniew Moździerz

INFORMACJE DLA OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

DOJAZD DO GALERII

Filia Muzeum Tatrzańskiego, którą stanowi Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza znajduje się w Zakopanem przy ul. Hr. Władysława Zamoyskiego 25. Przy Galerii znajduje się przystanek autobusowy/busów pn. Parcele Urzędnicze, gdzie kursują linie: 11- Krzeptówki-Rejon Dworców-Cyrhla, 14: Harenda-Rejon Dworców- Olcza, busy prywatnych przewoźników kursujące z Rejonu Dworców w kierunku Olczy, Kuźnic i Morskiego Oka. Osoby planujące wizytę w Muzeum mogą umówić się z asystentem, który pomoże pokonać dystans dzielący instytucję od najbliższego punktu komunikacyjnego (przystanek Parcele Urzędnicze, odległość 10m, czas przejścia 1 min.) Szczegółowych informacji o możliwości zwiedzania Muzeum przez osoby z niepełnosprawnością udziela Dział Edukacji, nr kontaktowy: 533 925 111, możliwy jest kontakt sms-owy.

 

Dla zwiedzających udostępnione są dwie kondygnacje na których znajdują się:

  • parter: korytarz, część sanitarna, hol wejściowy, kasa, szatnia oraz przestrzeń ekspozycyjna;
  • 1 piętro: przestrzeń ekspozycyjna z funkcją edukacyjną lub konferencyjną.

Budynek nie jest wyposażony w windę, przez co osoby z niepełnosprawnością ruchu mogą zwiedzać tylko parter.

 

OTOCZENIE GALERII

 

Teren na którym zlokalizowany jest budynek, usytułowany przy głównej drodze, z wyznaczonym chodnikiem dla ruchu pieszego. Teren ogrodzony jest bramą wjazdową i furtką wejściową, prowadzącą ok. 300 m, wewnętrzną drogą do budynku.

Na placu za budynkiem znajdują się miejsca parkingowe oraz miejsca dla osób z niepełnosprawnością. Nawierzchnia wokół budynku wyłożona jest kostką granitową z głębokimi odstępami co stanowi utrudnienie dla osób poruszających się na wózku.

Wejście główne znajduje się z tyłu budynku, w bezpośrednim sąsiedztwie parkingu. Drzwi wejściowe do budynku są dwuskrzydłowe, otwierane na zewnątrz, aby uzyskać wymagany wolny od przeszkód prześwit szerokości 90 cm, konieczne jest otwarcie dwóch skrzydeł drzwiowych. Do drzwi prowadzi ok. 9 metrowej długości podjazd z płaskiego, utwardzonego betonem kamienia o nachyleniu 3,6 %. Drzwi wejściowe mają próg, który nie jest zniwelowany najazdem. Zachowana jest przestrzeń manewrowa przed wejściem o wymiarach 150×150 cm, na której znajduje się wycieraczka.

 

PRZESTRZEŃ W GALERII

 

Tuż za drzwiami wejściowymi znajduje się długi korytarz z drewnianymi ławami i dwoma rzędami wieszaków (na wyższym i niższym poziomie), prowadzący pierwszym wejściem do kasy i przestrzeni ekspozycyjnych oraz drugim wejściem do części sanitarnej, gdzie znajdują się toalety ogólnodostępne oraz toaleta dla osób z niepełnosprawnościami. Drzwi prowadzące do kasy i przestrzeni ekspozycyjnej są dwuskrzydłowe, otwierane na zewnątrz, aby uzyskać wymagany, wolny od przeszkód prześwit szerokości 90 cm, konieczne jest otwarcie dwóch skrzydeł drzwiowych. Wejście do przestrzeni sanitarnej oznaczone jest, umieszonymi prostopadle do ściany piktogramami. Z parteru na pierwsze piętro prowadzą drewniane schody łamane, bez oznaczeń kontrastowych i fakturowych, wyposażone w barierkę. Kasa wyposażona jest w dwupoziomową ladę, która umożliwia obsługę osób dorosłych, dzieci a także osób poruszających się na wózku. Konstrukcja lady nie zawiera jednak wnęki na nogi. W pomieszczeniu znajduje się powierzchnia manewrowa dla osoby poruszającej się na wózku o powierzchni nie mniejszej niż 150 x150 cm.

 

Pomieszczenie sanitarne ogólnodostępne oraz pomieszczenie dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami ruchu, znajdują się na parterze budynku. Toaleta dostępna oznaczona jest właściwym piktogramem, ale nie posiada bezpośredniego wejścia z korytarza.

Pomieszczenie toalety posiada wszystkie niezbędne udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami: powierzchnie manewrową nie mniejszą niż 150×150 cm, pochwyty po lewej i prawej stronie odpowiednio przystosowanej muszli klozetowej oraz umywalki, lustro zamontowane na właściwej wysokości, baterię lekarską, otwarty kosz na odpady, zamek możliwy do zamknięcia od środka i otwarcia od zewnątrz. Pomieszczenie wyposażone jest w przewijak dla małych dzieci. Haczyk na ubrania zamontowany jest na wysokości dostosowanej dla osoby na wózku i niskiego wzrostu.

 

Przestrzeń wystawiennicza znajduje się na parterze, gdzie prezentowana jest wystawa stała oraz na pierwszym piętrze budynku, która została dostosowana do potrzeb prezentacji wystaw czasowych. Na obu kondygnacjach pomiędzy niektórymi salami wystawowymi, umieszczone są progi różnej wysokości.

Wpisz szukane wyrażenie