Informacje o dostępności – Willa Koliba

INFORMACJE DLA OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

Dla zwiedzających udostępnione są dwie kondygnacje na
których znajdują się:
• parter: hol wejściowy, korytarz, kasa, część sanitarna, szatnia oraz przestrzeń ekspozycyjna;
• 1 piętro: przestrzeń ekspozycyjna z funkcją edukacyjną i/lub konferencyjną.

Budynek nie jest wyposażony w windę, przez co osoby z niepełnosprawnością ruchu mogą korzystać
tylko z pomieszczeń znajdujących się na parterze (zapoznanie się z ekspozycją stałą na piętrze możliwe jest przy pomocy Wirtualnego spaceru wgranego w multimedialną tablicę informacyjną we wnętrzu budynku)

Do obiektu można dojechać korzystając ze środka komunikacji miejskiej:

Autobus miejski nr 11, przystanek: „Za Strugiem – willa Koliba” (budynek Muzeum znajduje się ok. 220 m poniżej przystanku, 3 min. pieszo)

Muzeum posiada aplikację mobilna (audioprzewodnik) “Muzeum Stylu Zakopiańskiego – willa Koliba” dostosowany dla osób z niepełnosprawnością wzroku (audiodeskrypcja, zmiana wielkości czcionki), i słuchu (tłumacz PJM). Aplikacja do pobrania bezpłatnie

https://apps.apple.com/pl/app/muzeum-stylu-zakopia%C5%84skiego/id1533636922?|=pl

https://play.google.com/store/apps/details?id=pl.audiotour.muzeumstyluzakopianskiegomuzeaotwarte&hl=pl&gl=US

Dla osób z niepełnosprawnością wzroku utworzone zostały dotykowe makiety przedstawiające budynki zaprojektowane w stylu zakopiańskim: willa Koliba, willa Oksza, Gmach główny, Kaplica Najświętszego Serca na Jaszczurówce. Makiety posiadają opisy przetłumaczone na alfabet Braille’a i audiodeskrypcję (wgraną do urządzeń audioprzewodników – tekst opisujący dany obiekt odtwarza się automatycznie po zbliżeniu się do makiety).

AMA

WJAZDOWA I MIEJSCA PARKINGOWE

Teren na którym zlokalizowany jest budynek, usytułowany przy głównej drodze, z wyznaczonym
chodnikiem dla ruchu pieszego. Od drogi głównej do budynku, wchodzi się przez niską, otwartą
w czasie godzin pracy Muzeum, bramę, po nieutwardzonej drodze wewnętrznej, prowadzącej przez
drewniany most. Dystans między drogą główna a budynkiem ten wynosi ok. 300 m.
Przed budynkiem, po prawej stronie, znajduje się nieutwardzony, nieoznakowany plac parkingowy, na
którym mogą zaparkować maksymalnie cztery samochody. Po lewej stronie, znajduje się zielony teren
rekreacyjny, na którym zlokalizowane są ścieżki spacerowe (w większości żwirowe, nieutwardzone oraz
częściowo z płaskiego kamienia) oraz drewniane ławki z podłokietnikami.
Wejście główne znajduje się z tyłu budynku, do których prowadzą 8-stopniowe schody z balustradą
oraz niezadaszony, pionowy podnośnik platformowy oznaczony właściwym piktogramem, który
wymaga asysty pracownika muzeum. Przy platformie brakuje dzwonka wzywającego obsługę. Przed
schodami znajduje się wycieraczka z oczkami bez złagodzonych krawędzi. Drzwi wejściowe do budynku
są jednoskrzydłowe, otwierane na zewnątrz. Drzwi wejściowe mają próg, który nie jest zniwelowany
najazdem. Przed wejściem nie jest zachowana przestrzeń manewrowa o minimalnych wymiarach
150×150 cm.

 

STREFA WEJŚCIA, KORYTARZE, SCHODY

Tuż za drzwiami wejściowymi znajduje się hol, w którym nie ma zachowanej powierzchni manewrowej
o wymiarach 150×150 cm. Za kolejnymi drzwiami znajduje się szeroki korytarz z wydzieloną po lewej
stronie strefą kasy/ sklepiku oraz z drzwiami wejściowymi do szatni, a po prawej stronie drzwiami
wejściowymi do toalety niedostępnej dla osób z niepełnosprawnościami i toalety dla osób
z niepełnosprawnościami. Kasa oraz drzwi do przestrzeni sanitarnych oznaczone są, umieszonymi
prostopadle do ściany (prawidłowy sposób umieszczenia) piktogramami, półprzezroczystymi,
utrzymanymi w kolorystyce nawiązującej do otoczenia, przez to są mało widoczne i czytelne, a tym
samym nie dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami wzroku. Kasa oraz toaleta
dostępna posiada oznaczenia kontrastowe umieszczone na nadprożu drzwi. W strefie wejścia znajdują
się drewniane schody łamane, bez oznaczeń kontrastowych i fakturowych, wyposażone
w jednostronną barierkę

SZATNIA

Funkcję samoobsługowej szatni pełni osobne pomieszczenie do której prowadzą drzwi bez progu.
W szatni znajdują się haczyki zamontowane na ścianie na wysokości około 130 cm, po lewej stronie od
wejścia oraz wnęka na wieszaki, zamontowane na wysokości około 160 cm. Rozmieszczenie haczyków
i wieszaków na dwóch różnych wysokościach, umożliwia samodzielne korzystanie z nich osobom
poruszającym się na wózku lub osobom niskiego wzrostu. Haczyki ani wieszaki w szatni nie są
wyposażone w numerki. W budynku nie ma szafek depozytowych. W pomieszczeniu jest zachowana
powierzchnia manewrowa o wymiarach 150 cm x 150 cm.

KASA

Kasa wyposażona jest w dwupoziomową ladę, która umożliwia obsługę osób dorosłych, dzieci a także
osób poruszających się na wózku. Konstrukcja lady nie zawiera jednak wnęki na nogi. W pomieszczeniu
znajduje się powierzchnia manewrowa dla osoby poruszającej się na wózku o powierzchni nie
mniejszej niż 150 x150 cm.
Osobę zwiedzającą od pracownika muzeum oddziela przeźroczysta pleksi. Pleksi jest rozwiązaniem
zalecanym ze względu na panującą epidemie Covid 19, powinno być jednak rozwiązaniem czasowym,
zdemontowanym po zniesieniu obostrzeń związanych z zagrożeniem epidemicznym, ponieważ
przeszkadza osobom z niepełnosprawnością słuchu. Przegroda z pleksi jest prawidłowo oznakowana
kontrastową taśmą. W kasie brakuje informacji o polityce cenowej Muzeum wobec osób
z niepełnosprawnościami. Kasa  jest wyposażona w pętlę indukcyjną.

FUNKCJA SANITARNA

Pomieszczenia sanitarne (w tym pomieszczenie dostosowane do potrzeb osób
z niepełnosprawnościami ruchu), znajdują się na parterze budynku. Toaleta dostępna i toaleta
niedostępna dla osób z niepełnosprawnościami oznaczone są właściwym piktogramami, jednak toaleta
niedostępna dla osób z niepełnosprawnościami ruchowymi posiada niekontrastowe oznakowanie,
nawiązujące do wystroju wnętrza. Toalety posiadają wejście bezpośrednio z korytarza.
Pomieszczenie toalety posiada wszystkie niezbędne udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami:
powierzchnie manewrową nie mniejszą niż 150×150 cm, pochwyty po lewej i prawej stronie
odpowiednio przystosowanej muszli klozetowej oraz umywalki, lustro uchylne zamontowane na
właściwej wysokości, baterię lekarską, zamek możliwy do zamknięcia od środka i otwarcia od zewnątrz.
Kosz na odpady otwierany jest za pomocą stopy, co utrudnia skorzystanie osobie poruszającej się na
wózku.
Ponadto, w toalecie zainstalowano system sygnalizacji alarmowo-przyzywowej składający się z:
• sygnału dźwiękowego, który po włączeniu prawidłowo uruchamia się w kasie;
• linki do włączenia alarmu zamontowanej po prawej stronie muszli ustępowej, w rogu
pomiędzy muszlą a ścianą (prawdopodobieństwo upadku na tę stronę, jest zdecydowanie
mniejsze niż na stronę przeciwną, gdzie jest przestrzeń manewrowa dla wózka); koniec
linki znajduje się na właściwej wysokości umożliwia uruchomienie alarmu z pozycji osoby
leżącej;
• nieopisanego przycisku do anulowania alarmu, prawidłowo zainstalowanego przy
drzwiach wewnątrz pomieszczenia;
• sygnału wizualnego prawidłowo zamontowanego nad drzwiami do toalety od strony
korytarza.
Pomieszczenie wyposażone jest w przewijak dla małych dzieci, ale nie jest wyposażone w przewijak dla dorosłych. Haczyk na ubrania zamontowany jest na prawidłowej wysokości, tak ze mogą z niego
korzystać osoby na wózku i niskiego wzrostu.

Wpisz szukane wyrażenie